50 Cent, właściwie Curtis James Jackson III. Urodzony 6 lipca 1975 roku w Nowym Jorku w dzielnicy Queens. Amerykański raper, wypromowany przez wytwórnię Aftermath Entertainment założoną przez Dr. Dre i związanego z nią Eminema.


Curtis urodził się i dorastał w dzielnicy Queens słynącej z kradzieży oraz handlu narkotykami. Mieszkał w jednym bloku z Tony'm Yayo i bardzo blisko Lloyd Banks'a, chociaż z nim zaczął się kumplować nieco później. Matka kiedy go urodziła miała dopiero 16 lat. Gdy 50 miał 8 lat jego matkę zabito z powodu długów narkotykowych. Ojca nigdy nie poznał gdyż porzucił on rodzinę zaraz po narodzinach Curtisa, i do dziś nie utrzymuje żadnych kontaktów z synem. Po śmierci matki 50 Cent'em zaopiekowali się dziadkowie którzy mieli dziewięcioro dzieci. Babcia nadała mu przydomek Boo-Boo(z taką jednak ksywą nie będzie się liczył w rap grze). Curtis podobnie jak większość osób pochodzących z biednych dzielnic już w wieku 12 lat zaczynał od handlowania narkotykami na ulicach Nowego Jorku. Nieraz zarabiał na tym grube pieniądz rzędu 5tys. dolarów.

Jako underground'owy raper zaistniał po występach w nowojorskim Guy R. Brewer Blvd. Pewnego razu wybrał się na imprezę, na której był słynny wtedy raper i producent Jam Master Jay. To on jak podkreśla Ferrari nauczył go wszystkiego. 50 Cent w 1999 roku podpisał swój pierwszy profesjonalny kontrakt w wytwórnią Columbia Records, w której nagrał swój pierwszy i najlepszy jak sam podkreśla album "Power Of The Dollar". Znalazły się tam takie hity jak "Your Life's On The Line" czy "Getto Qu'ran".

W kwietniu 2000 roku Fiddy zostaje dziewięciokrotnie postrzelony przed domem rodzinnym jego dziadków w dzielnicy Queens. Podczas odbywanej rekonwalescencji, Columbia Res. wyrzuciła go ze swojego labelu. W wyniku strzelaniny doznał uszkodzenia lewej części żuchwy, przez co zmienił mu się głos. Wtedy otrzymał przydomek Bulletproof(kuloodporny). Zaczął się wtedy też beef z Nasirem Jonsem Nas'em. Jak twierdzi raper i ludzie z którymi współpracował w tamtym okresie Nas ukradł zwrotki Fiddi'ego i zrobił z nich hity za które jest ceniony do dnia dzisiejszego. Następnym znanym beef'em był beef z Ja Rule'm który również pochodził z Queens. Poszło o to iż jakiś kumpel Fifti'ego ukradł biżuterię JA, a gdy 50 podszedł na jednej z imprez do Rula ten nie podał mu ręki wtedy Curtis wkurzył się i doszło do bójki. Kumple Ja Rule odwdzięczyli się 50 Cent'owi na jednej z imprez, kiedy zgasło światło ktoś ranił go nożem.

Później 50 Cent założył zespół G-Unit, początkowo do grupy należeli tylko Lloyd Bank i Tony Yayo w późniejszym czasie dołączył też Young Buck z Nasville. W 2002 roku wraz ze swoją ekipą G-Unit nagrał kompilacje pt. "Guess Who's Back?". Curtis'em szybko zainteresował się Eminem i równie szybko został podpisany z nim kontrakt dla wytwórni Shady/Aftermath za który otrzymał również milion dolarów. Wtedy 50 nagrał utwór "Wanksta" jeden z jego większych przebojów sam Fifti mówi, że jego natchnieniem do napisania tej nuty był Ja Rule. Kawałek znalazł się na soundtracku do filmowego hitu 8mile(film biograficzny o życiu EMINEMA'a), a także na albumie "No Mercy, No Fear".

W 2003 roku przyszedł czas na pierwszy oficjalny album nagrany dla Shady Records. Krążek nosi tytuł "Get Rich Or Die Trying". Album okazał się strzałem w 10!!! Dzięki hitom takim jak "In Da Club", "Many Men", "P.I.M.P." czy "21 Questions" stał się numerem jeden na topowych listach w Ameryce i na całym świecie. Sprzedał się w nakładzie 12 milionów kopii. Dzięki czemu płyta pokryła się 6 razy platyną w USA.

Następny album pt. "Beg For Mercy" został nagrany z ekipą G-Unit, również w 2003 roku. Płyta także przyjęła się bardzo dobrze jednak już nie tak jak GRODT. W między czasie do składu dołącza The Game. 50 Cent nagrał z nim dwa wielkie hity "Hate It Or Love" oraz "How We Do", które znalazły się na pierwszym LP Gracza "The Documentary". Potem jednak Game zaczął podkradać bity 50, oraz nie był lojalny wobec grupy. Zaczął również nosić T-Shirt'y z napisem G-Unot(Gangsta-U Not tłumacz. Oni Nie Są Gangsterami). To doprowadziło między nimi do konfliktu i zaczęli nagrywać na siebie diss'y. Jednak w rocznicę śmierci Biggie'go oficjalnie się przeprosili.Gracz jednak nie czuł się jak w rodzinie i odszedł. Na jednym z koncertów prawdziwie zalazł za skórę ekipie G-Unit, wołając 50 Cent/Lloyd Banks/Tony Yayo/Young Buck Can Suck My Dick(nie będę tego tłumaczył na nasz ojczysty język). The Game nagrał również diss pt. "300 Bars" na co G-Unit odpowiedzieli utworem "300 Shot's", którym pogrążyli(wg Billbord'u) BWS.

W roku 2005 zostaje wydany kolejny solowy krążek 50 Cent'a zatytułowany "The Massacre". Promowały go takie hity jak "Disco Inferno", "Just A Lil Bit" czy "Candy Shop" z gościnnym udziałem Olivii, która także należała do składu G-Unit. Album sprzedał się w nakładzie 8,7 miliona kopii. Do nabycia była również reedycja "The Massacre" z DVD gdzie znaleźliśmy teledyski do wszystkich piosenek z płyty. W tym samym roku Curtis zdecydował się zagrać w filmie który w dużym stopniu oparty jest na jego biografii, tytuł filmu nosi nazwę "Get Rich Or Die Trying". Do filmu został wydany soundtrack, single pochodzące z owego soundtrack'a to "Hustler's Ambition", "Window Shopper" i "Best Friend"(Remix). Tak więc rok 2005 był pracowity dla 50 Cent'a gdyż nie zabrakło miejsca także na premierę książki pt. "Od płotki do grubej ryby".

Nowy album rapera pt. "Curtis" ukazał się w 2007 roku. Promowały go trzy single "Straight To The Bank", "I Get Money" oraz "Ayo Technology". Jednak krążek nie podbił tak serc USA(jak narazie sprzedał się w nakładzie 4,6 miliona kopii), może za sprawą słabych klipów czy tego iż album w wersji Clean był dostępny dwa miesiące przed premiera.

Na rok 2008 przewidziana była premiera drugiej płyty G-Unit pt. "T.O.S." i tak też się stało. Krążek został Bardzo ciepło przyjęty przez fanów, a na początku 2009 roku ukaże się kolejny solowy album 50 Cent'a zatytułowany "Bifore I Self Destruct".